Reisverslag

Het reisverslag tot nu toe

Dag 16: Diama (SN) - Dakar (SN)

 

Dag 16: Grenspost DiamaDag 16: Grenspost Diama

 

Het gaf het gevoel gegijzeld te zijn, aan de Senegalese grens. Op de slagboom over de grens zat een hangslot. De weg links werd geblokkeerd door een van de auto's van de douane. De terugweg naar Mauretanië was geen optie. De onderhandelingen over de invoer van onze auto's zaten muurvast.

We hebben dus aan de grens overnacht, slapend in de auto op onze stoelen. Bij het krieken van het ochtendgloren was iedereen verbaasd over het feit dat we, zeker gezien de omstandigheden, redelijk hadden geslapen. Langzaam ontwaakte de douanepost.

 

 

Een nieuwe dag bracht zowaar een nieuw geluid. De douane bleek nu wel bereid te onderhandelen, en ons bod van 50 Euro per auto (waarvan elke cent teveel was, want we willen allemaal op geen enkele manier corruptie in stand houden) op een vraagprijs van 266 Euro werd zowaar geaccepteerd.

Het duurde nog tot 11:15 totdat uiteindelijk de administratie was afgewerkt en we konden vertrekken.

Daarmee duurde de passage van de Senegalese grens precies 20 uur, en hebben we ~42 Euro per team aan smeergelden moeten betalen. Dat gaf ons geen goed gevoel, maar we waren uiteraard wel blij weer te kunnen rijden, weliswaar vergezeld door een douanier die ons tot de Gambiaanse grens zal vergezellen.

 

Dag 16: Harry met 2 senegalesesDag 16: Harry met 2 senegaleses

 

Senegal blijkt een groot contrast te zijn met Mauretanië. Het land is groen, druk, veel mensen op straat, levendig en kleurrijk.

We zijn nu in het Afrika terecht gekomen dat ik verwachtte aan te treffen. De sfeer is ook kleurrijker, met lachende mensen, uitpuilende busjes en overal handel op straat.

 

 

Dag 16: Blije motorrijders aan de finish van Parijs-DakarDag 16: Blije motorrijders aan de finish van Parijs-Dakar

 

 

 

 

Vanavond zitten we bij Lac Rose, de oorspronkelijke finish van Parijs Dakar, en het ultieme doel voor de motorrijders die zich bij het bord Lac Rose laten vereeuwigen.

We baden in luxe: airco in onze kamer, en een fles wijn op tafel die in de islamitische republiek Mauretanië niet verkrijgbaar is.

 

 

Morgen een rustdag, en dan naar Gambia - ons doel is in zicht.

 

Dag 16: Grenspost Diama

Dag 16: Grenspost Diama

Dag 16: Grenspost Diama

Dag 16: Harry met 2 senegaleses

Dag 16: Harry met 2 senegaleses

harry met 2 senegaleses

Dag 16: Blije motorrijders aan de finish van Parijs-Dakar

Dag 16: Blije motorrijders aan de finish van Parijs-Dakar

Dag 16: Blije motorrijders aan de finish van Parijs-Dakar

Dag 15: Nouakchott (RIM) - St. Louis (SN)

Gestrand

In de blog van gisteren hebben we onterecht geen vermelding gemaakt van de verjaardag van Joep. Dat willen we nu goedmaken, mede omdat hij in alle vroegte met luid luidsprekergeschal van het bekende lied van Henny Huisman "met z'n allen.. en iets van limonade laten knallen" door het team "Twolate" werd gefeliciteerd. Gevolgd door overige teams.

Vandaag dus een ander verhaal; de grensoversteek van Mauretanië naar Senegal.

De rit naar de grens begon met een korte tocht over het industrieterrein van Nouakchott. Hierbij reden we ook nog een stukje door de stad. Maar echt de "place to be" is Nouakchott niet, hoor. Heel veel stof en wind. Daarbij staan er zeer veel "woningen" waarvan je niet kunt zien of ze nog in aanbouw zijn of dat ze al aan het vervallen zijn. En overal afval. Het enige "groen" waar ze hier mee bezig zijn, zijn de groene pastic zakken die in bomen en struiken hangen.

 

Dag 15: WoningenDag 15: Woningen

Dag 15: Stoffig GebiedDag 15: Stoffig Gebied

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 15: MoerasDag 15: Moeras

 

 

Wat verder op onze route, kort voor de grensoversteek van Diama, komen we bij een prachtig moeras.

Parc National de Diawling. Dit zeer uitgestrekte natuurgebied ligt op de grens tussen Mauretanië en Senegal. Vele vogels die vanuit Europa na hun tocht over de Sahara hier hun eerste mogelijkheid weer hebben om bij te komen. In dit park worden twee grote leguanen gespot.

 

 

Een korte rit over een bijzonder slechte weg brengt ons om kwart over drie bij de douane van Mauretanië. Hier worden we uitgestempeld. Deze klus duurde "slechts" 2,5 uur... Nu Senegal nog in...

Dat blijkt niet mee te vallen. Als ik deze blog schrijf is het inmiddels zeven uur en wordt het al aardig donker. Niemand weet waarom het allemaal zo lang moet duren, maar het heeft zeker met smeergelden te maken om het woord corruptie niet te gebruiken. Gevraagd wordt om per auto 165,000 CFA (Euro 266,-) te betalen. Volgens de regels zouden wij een carnet de passage moeten krijgen, kosten 5,000 CFA (Euro 8,-).

We worden omringd door bedelende kinderen, de deuren en ramen van de auto's blijven hermetisch dicht. Bizarre ervaring.

Inmiddels is het hier 9 uur, stikdonker en zijn de "onderhandelingen" met de douane vastgelopen. We zijn gestrand op grenspost Diama. Onze paspoorten zijn afgestempeld, onze auto's mogen niet verder ... Eugenie is soep voor alle challengers aan het koken. We houden er rekening mee dat we hier moeten overnachten. De stemming onder de deelnemers is goed, al is er geen uitzicht op een oplossing.

Morgenochtend gaan de besprekingen verder. We hebben vertrouwen in een acceptabele oplossing.

Syndicate content