Reisverslag

Het reisverslag tot nu toe

Dag 10: Laâyoune (MA) - Dakhla (MA)

Vandaag was de eerste dag van afzien, ontberingen en domme pech.

We moesten de westelijke Sahara doorkruisen, ooit Spaans grondgebied. Nu heeft Marokko dit gebied onder controle, maar daar zijn de bewoners het niet allemaal mee eens. Als je er door heen rijdt snap je niet dat íemand dit gebied zou willen hebben, maar de grote hoeveelheid militairen, bijna de helft van de mensen op straat, en de schier eindeloze roadblocks geven aan dat Marokko vastberaden is dit gebied niet op te geven. Bij elk dorp, zowel bij het in- als het uitrijden moeten wij al onze gegevens opgeven aan zowel de politie als de gendarme - 4 roadblocks per dorp!

We hebben per persoon 35 formulieren mee met alle relevante gegevens, van chassisnummer tot de naam van onze ouders, en natuurlijk het CIM nummer, het Marokkaanse equivalent van ons BSN. Die formulieren vonden bij elke controle gretig aftrek - we raken er al aardig doorheen.

 

Dag 10: De Garage in BoujdourDag 10: De Garage in Boujdour

 

Omdat de accu van de auto van Paul en Eugenie het begeven had, zochten we in de eerste grotere plaats op onze route een accuwinkel. Bij navraag werden we verwezen naar een straat waar ze gespecialseerd zijn in auto-onderdelen.

We waren zeer verrast toen we het straatje binnenreden. Een grote sloop chaos. Een uitgebrand chassis werd vakkundig uit elkaar gehaald om alle nog bruikbare onderdelen veilig te stellen. Gelukkig hadden ze ook nog een nieuwe accu tegen, jawel, normale (europese) prijzen.

 

 

Dag 10: Eindeloze VertesDag 10: Eindeloze Vertes

 

 

Onderweg vochten we allemaal tegen de verveling, want de weg van Laâyoune naar Dakhla is desolater dan ik voor mogelijk hield.

Zo ver je kunt zien, zo'n 10 kilometer in het rond, zie je alleen de weg, met links een hoogspanningsleiding, en verder niets.

Helemaal niets, zelfs geen tegenliggers.

 

 

 

 Dag 10: Problemen met de RemmenDag 10: Problemen met de Remmen

Dat Jan-Pieter bij het tanken constateerde dat zijn remcylinder rechts achter lekte was dus een "welkome" afleiding, althans in de zin dat hij zich niet meer verveelde.

Zonder remmen rijden is natuurlijk niet bepaald geruststellend, en er wordt nu in het donker op de camping geprobeerd dit weer gefixt te krijgen.

Er is een Marokkaanse mecanicien bezig, maar het is niet zeker dat hij dit tijdig voor elkaar weet te krijgen. We zullen waarschijnlijk met een tijdelijke oplossing genoegen moeten nemen.

 

 

Boudewijn realiseerde zich dat zij de lader met de reservebatterij in het laatste hotel hadden laten Iiggen. Inmiddels zijn we ruim 1.000 kilometer verder, dus terugrijden was geen optie. Maar ook dat probleem wordt opgelost: we mogen de lader van een mede-challenger lenen.

 

Dag 10: De Garage in Boujdour

Dag 10: De Garage in Boujdour

Dag 10: De Garage in Boujdour

Dag 10: Eindeloze Vertes

Dag 10: Eindeloze Vertes

Dag 10: Eindeloze Vertes

Dag 10: Problemen met de Remmen

Dag 10: Problemen met de Remmen

Dag 10: Problemen met de Remmen

Dag 9: Tafraoute (MA) - Laâyoune (MA)

Blog vandaag verzorgd door Paul...

De gebruikelijke ochtendgymnastiek om pijntjes en stijve spieren te bestrijden zou beter besteed zijn aan de motorrijders die pas om half twee vannacht in Huize Amaliya arriveerden. Hun oorspronkelijk geplande route ging over een vlakte als een wasbord bezaaid met dikke stenen. Resultaat 6 lekke banden, dubbel geklapte high jack, kapotte ketting, tandraderen gebroken en wat niet al.

Daarbij is onze schade tot nu toe zeer beperkt gebleven, wat remolie, rolletje duct-tape, tie-raps, nummerplaten eraf en kapotte accu. Daarom kon de route van Tafraoute naar Laayoune, ongeveer 600km, zonder problemen worden afgelegd.

Dag 9: Aan de kust van de SaharaDag 9: Aan de kust van de Sahara

 

Het ruige Atlasgebergte werd langzaam achter ons gelaten. Alles wat je met stenen kunt doen hadden we inmiddels gezien. Natuurlijk voor wegen-en huizenbouw, maar ook voor omheiningen, markeerpunt voor hun shop, bushalte en niet te vergeten om op te zitten.

De route naar de kust was bepaald niet saai zoals Cor tijdens de briefing meldde, maar een tikkeltje eentonig, hoewel de vele Oceaanvissers en de kamelen van het Nationaal Park Khenifs veel vergoedden. We waren op onze hoede omdat verkeersborden al melding maakten van overstekende kamelen en stuifzand, Attention de Sables.

 

 

Dag 9: Kamelen op de wegDag 9: Kamelen op de weg

 

Dag 9: Paul en Eugenie, onze achterhoedeDag 9: Paul en Eugenie, onze achterhoede

 

Onderweg passeerden we nog een grote zoutmijn en een leerlooierij. De vele check-points in verband met het naderen van het omstreden gebied, de Westelijke Sahara, passeerden we moeiteloos dankzij het diplomatieke gezicht van Jan-Pieter. Harry liet het filmen gelukkig achterwege, hoewel het hem moeite kostte. De navigatoren, Boudewijn en Peer, wisten zelfs Cor met een short-cut te verrassen.

 

 

 

 

Aangekomen op Camping Bedouine, 4km zandpiste, ruim op tijd, schoot de melodie van een liedje door mijn hoofd, "Wat is het leven toch mooi als de zon schijnt".

 

Syndicate content